قبل از اين كه اتفاق ناگواري برايتان بيفتد ، قدر زندگي تان را بدانيد
بسياري از ما هرگاه چيزي را از دست مي دهيم به ارزش آن پي مي بريم و آنگاه است كه زندگي عادي ما با قدرشناسي بيشتري همراه مي شود و چيزهايي كه گاهي ارزشي براي آن قائل نمي شديم ؛ مانند خنده ، زيبايي ، دوستي ، طبيعت ، خانواده ، افراد مورد علاقه و خانه ، مهمتر و استثنايي تر از قبل به نظر مي رسند و روزهاي زندگي مانند هديه خداوندي و واقعه اي به ياد ماندني جلوه مي كنند . واقعاً بيش از اين چه مي خواهيم.
پس وقتي از عكس العمل خود نسبت به اخبار ناگوار اطمينان داريم ( همانگونه كه افراد پيش از ما داشتند ) چه لزومي دارد براي قدرداني از زندگي منتظر وقوع وقايع بد باشيم؟ چرا از همين حالا قدرشناس زندگي خود نباشيم ؟ زندگي به خودي خود امري شگفت انگيز است و ما از بودن خود واقعاً بايد شكرگزار باشيم.
بسياري از ديدگاه هاي ما ، بالقوه از يادآوري كوتاهي و بي دوامي زندگي و گذر سريع امور نشأت مي گيرند . لحظه اي تصور مي كنيد كه زندگي جاودان است و لحظه اي بعد پي به اشتباه خود مي بريد ؛ يك روز از پياده روي روزانه خود لذت مي بريد و روز ديگر به دليل وقوع تصادفي اين امرغير ممكن مي گردد ؛ يك روز خانه اي داريد ولي روز ديگر طعمه آتش مي شود. حتماً نكته را دريافتيد . مسلماً دو طريق مشخص نگرش به اين زندگي غيرقابل اطمينان و بي دوام وجود دارد. يكي احساس شكست و ترس از تغييرات ناگزير كه تغييرات دردناك را نيز شامل مي گردد. و طريق دوم كه ديدي مثبت مي باشد ، آن است كه بي دوامي و غيرقابل اطمينان بودن زندگي را عاملي براي سپاسگزاري بدانيد .
ما با خانه خود بسيار آشنا بوده و وقت زيادي را در آن صرف مي كنيم ، به همين دليل بها ندادن به خانواده ، دارايي ها ، محيط زندگي ، تنهايي ، امنيت ، راحتي و ساير امكاناتي كه منزل براي ما فراهم نموده ، آسان است و به همين دليل دشوار به نظر مي رسد كه دائماً به خود يادآوري كنيم كه از داشتن يك خانه ي هر چند كوچك ، چقدر خوشحال هستيم . ما احتياج به وقتي ( شايد چند دقيقه اي ) براي تفكر و در صورت امكان بيان حق شناسي خود از نقش مهمي كه خانه در زندگي ما ايفاء مي كند ، داريم . به جاي آن كه پس از شنيدن اخبار ناگوار ، ارمغان زندگي را مغتنم شماريم ، از "هم اكنون" آن را جزء لازم و مكمل زندگي خود گردانيم تجربه اي شادتر از هميشه در زندگي و خانه خود خواهيم داشت و مطمئناً بيش از حد تصور خود سپاسگزار مي شويم
بسياري از ما هرگاه چيزي را از دست مي دهيم به ارزش آن پي مي بريم و آنگاه است كه زندگي عادي ما با قدرشناسي بيشتري همراه مي شود و چيزهايي كه گاهي ارزشي براي آن قائل نمي شديم ؛ مانند خنده ، زيبايي ، دوستي ، طبيعت ، خانواده ، افراد مورد علاقه و خانه ، مهمتر و استثنايي تر از قبل به نظر مي رسند و روزهاي زندگي مانند هديه خداوندي و واقعه اي به ياد ماندني جلوه مي كنند . واقعاً بيش از اين چه مي خواهيم.
پس وقتي از عكس العمل خود نسبت به اخبار ناگوار اطمينان داريم ( همانگونه كه افراد پيش از ما داشتند ) چه لزومي دارد براي قدرداني از زندگي منتظر وقوع وقايع بد باشيم؟ چرا از همين حالا قدرشناس زندگي خود نباشيم ؟ زندگي به خودي خود امري شگفت انگيز است و ما از بودن خود واقعاً بايد شكرگزار باشيم.
بسياري از ديدگاه هاي ما ، بالقوه از يادآوري كوتاهي و بي دوامي زندگي و گذر سريع امور نشأت مي گيرند . لحظه اي تصور مي كنيد كه زندگي جاودان است و لحظه اي بعد پي به اشتباه خود مي بريد ؛ يك روز از پياده روي روزانه خود لذت مي بريد و روز ديگر به دليل وقوع تصادفي اين امرغير ممكن مي گردد ؛ يك روز خانه اي داريد ولي روز ديگر طعمه آتش مي شود. حتماً نكته را دريافتيد . مسلماً دو طريق مشخص نگرش به اين زندگي غيرقابل اطمينان و بي دوام وجود دارد. يكي احساس شكست و ترس از تغييرات ناگزير كه تغييرات دردناك را نيز شامل مي گردد. و طريق دوم كه ديدي مثبت مي باشد ، آن است كه بي دوامي و غيرقابل اطمينان بودن زندگي را عاملي براي سپاسگزاري بدانيد .
ما با خانه خود بسيار آشنا بوده و وقت زيادي را در آن صرف مي كنيم ، به همين دليل بها ندادن به خانواده ، دارايي ها ، محيط زندگي ، تنهايي ، امنيت ، راحتي و ساير امكاناتي كه منزل براي ما فراهم نموده ، آسان است و به همين دليل دشوار به نظر مي رسد كه دائماً به خود يادآوري كنيم كه از داشتن يك خانه ي هر چند كوچك ، چقدر خوشحال هستيم . ما احتياج به وقتي ( شايد چند دقيقه اي ) براي تفكر و در صورت امكان بيان حق شناسي خود از نقش مهمي كه خانه در زندگي ما ايفاء مي كند ، داريم . به جاي آن كه پس از شنيدن اخبار ناگوار ، ارمغان زندگي را مغتنم شماريم ، از "هم اكنون" آن را جزء لازم و مكمل زندگي خود گردانيم تجربه اي شادتر از هميشه در زندگي و خانه خود خواهيم داشت و مطمئناً بيش از حد تصور خود سپاسگزار مي شويم
No comments:
Post a Comment